Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2008

Σεπτέμβρης,ώρα για τραχανά



Από τη μητέρα μου η συνταγή,που από μικρούλα την έβλεπα κάθε Σεπτέμβρη,να παιδεύεται μ'εκείνο το περίεργο κόσκινο,που της πλήγιαζε συχνά τα χέρια.
Τώρα οι καιροί άλλαξαν και ο τρόπος παρασκευής του,έγινε αρκετά εύκολος.
Πως;
Μα.....με το μούλτι ασφαλώς,εκείνο το θαυματουργό μικρό εργαλείο,κάθε κουζίνας σήμερα.
Λοιπόν,η μόνη δυσκολία να πω,είναι η εύρεση του γάλατος,αν και τώρα ,έχω δει να πωλείται
σε καταστήματα αλαντικών.
Το γάλα λοιπόν,πρέπει να είναι κατσικίσιο.Εγώ,ευτυχώς δυλαδή,το βρίσκω πολύ εύκολα ,από τον κυρ Θανάση,που διατηρεί λίγο πιο ψηλά από το σπίτι μου,μία στάνη με κατσικάκια.
Μου έφερε λοιπόν ο κυρ Θανάσης 5 λίτρα γάλα,που έπρεπε να το στραγγίσω αρκετές φορές,
γιατί ήταν απ'ευθείας από τα κατσικάκια.
Αφού το στράγγισα πολύ καλά,το έβαλα σε κατσαρόλα να βράσει,1ο λεπτάκια ,από την εκκίνηση του βρασμού.
Το άφησα να κρυώσει καλά και το έβαλα σε μεγάλη λεκανίτσα με 6 αυγουλάκια και μία κουταλιά της σούπας αλατάκι και ανακάτεψα ,καλά!
Κατόπιν,έριξα μισό αλεύρι και μισό σιμιγδάλι,μέχρι να γίνει μία ζύμη ,αρκετά σκληρή και να πλάθεται.Χρειάστηκαν ,περίπου 2,5 κιλά αλεύρι και 2,5 κιλά σιμιγδάλι ψιλό.(αυτό,θα το δείτε και με το μάτι,καλύτερα)
Στη συνέχεια,έστρωσα σε τραπέζι έξω στη βεράντα μου,ένα καθαρό τραπεζομάντιλο και από πάνω,ένα λευκό καθαρό σεντόνι και εκεί,άπλωσα τον τραχανά,αφού πρώτα με το χέρι τον έκοβα σε μικρά κομματάκια ,που τα έπλαθα πιτάκια λεπτά για να στεγνώσουν στον ίσκιο.
(Εδώ,θα πρέπει να υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι τούλι,για να τον προστατέψουμε,από τις μύγες,που άμα τον πάρουν είδηση,δεν ξεκολλούν από πάνω του).
Τα γύριζα αρκετά συχνά για να στεγνώσουν και από την άλλη μεριά.Είναι η αλήθεια,ότι το έκανα αρκετές φορές αυτό,μέχρι να φτάσουν στο σημείο,όπου θα μπορούσα να τα αλέσω στο μούλτι.Όσα λοιπόν στέγνωναν περισσότερο,τα έκοβα σε μικρά κομματάκια και αμέσως,στο έξυπνο μηχάνημα,μέχρι να τελειώσουν όλα τα πιτάκια.
Αφού λοιπόν ο τραχανάς πήρε την τελική του μορφή,τον άπλωσα και πάλι στο ίδιο σεντόνι,αλλά αυτή τη φορά στον ήλιο,για να στεγνώσει πολύ καλά.Χρειάστηκαν περίπου 6 μέρες ήλιος,γιατι το βράδυ έπρεπε να τον μαζεύω στο σπίτι μέσα,λόγω υγρασίας.
Τον αποθήκευσα,σε υφασμάτινα σακκουλάκια που έφτιαξα με τη ραπτομηχανή και τα κρέμασα στην αποθήκη μου.Υπάρχουν βέβαια και οι μαξιλαροθήκες,κάποιες παλιές ,μικρές
που τώρα πλέον δεν τις χρησιμοποιούμε,επειδή τα μαξιλάρια,είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος.
Μιά άλλη λύση αποθήκευσης,είναι τα γυάλινα βάζα,που βρίσκουμε εύκολα στην αγορά.
Ας συγκεντρώσω τώρα τα υλικά,για να βγάλετε και μία άκρη.
Είπαμε.....
5 λίτρα γάλα κατσικίσιο
2,5 κιλά αλεύρι σκληρό
2,5 κιλά σιμιγδάλι ψιλό
6 αυγά
και μία κουταλιά της σούπας αλάτι

4 σχόλια:

αχτίδα είπε...

Σκέτη έκπληξη είσαι κορίτσι μου, έχεις όλα όσα μου αρέσουν, είσαι ερωτευμένη, τρυφερή, ευαίσθητη και ... καλή μαγείρισσα μαντεύω.Α! θα περάσουμε καλό χειμώνα μαζί!Φιλάκια!

Λιάντα είπε...

αχτίδα μου....σ'ευχαριστώ,για τα καλά σου λόγια.
Τι να πω κι εγώ,που αν και λίγο καιρό εδώ μέσα,σε διαβάζω καθημερινά και πραγματικά,έχω τις καλύτερες εντυπώσεις για σένα.
Πολύ καλά μάντεψες,ναι...λατρεύω την κουζίνα και μάλιστα τώρα σαν συνταξιούχος την απολαμβάνω περισσότερες ώρες.
Ναι,ας ελπίσουμε ότι ο χειμώνας ,θα μας φέρει πιο κοντά.Έπειτα.....είναι εποχή της παρέας και της ζεστασιάς,ας μην το ξεχνάμε αυτό.
Λία

αχτίδα είπε...

Τι συνταξιούχοα μου λες; νόμιζα οτι είσαι μικρό κοριτσάκι.φιλάκια:

Λιάντα είπε...

Ναι είμαι συνταξιούχος,από τον Ιούνιο του 2008,στα 50 με ανήλικο παιδί.
Το μικρό κοριτσάκι,είναι μεγάλο...πλέον,μαμά με δύο κόρες,24 και 16 χρόνων αντίστοιχα.
Τι...μαμά;Ίσως και γιαγιά...θα πορούσα να είμαι.
Καλό σου...απόγευμα!
Λία.