Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Ομελέτα,στο φούρνο


Δεν ξέρω αν αυτός ο τίτλος ταιριάζει σ'αυτό το φαγάκι,αλλά είναι η αλήθεια.
Σήμερα και μετά την ψαρόσουπα,περίσσεψαν τρία κολοκυθάκια .Με έβλεπαν,τα έβλεπα,τι να σας κάνω εσάς τρία μοναχά;
Ε......τελικά οι πειραματισμοί,βγαίνουν μερικές φορές και σε καλό.Με βάση τι υπήρχε στο σπίτι και τι θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω με τα τρία κολοκυθάκια,διάλεξα πατάτες,πιπεριές,τυρί φέτα,ντομάτες και αυγά.
Το αποτέλεσμα,μάλλον βγήκε τέλειο,γιατί πήρα το ΟΚ ,του Σταμάτη του γείτονα(τον αναφέρω πρώτο,γιατί ξέρει από καλό φαί και είναι μερακλής στις γεύσεις)και φυσικά,εισέπραξα τα καλά λογάκια του πατέρα μου και των θυγατέρων μου...
Λοιπόν,να σας καταθέσω τα υλικά που χρησιμοποίησα και την διαδικασία,της καινούριας για την οικογένεια,συνταγής.
ΥΛΙΚΑ
3-4 κολοκυθάκια,διαλέξτε,αυτά για το τηγάνι(στη συνέχεια,κατάλαβα,ότι θα ήθελε και κάτι παρά πάνω από τρία μικρά,τρυφερά κολοκυθάκια)
3-4 πατάτες μέτριες,όσο να σκεπάσουν οι φετούλες τους,ένα μέτριο ταψάκι,για μία στρώση)
3 ντομάτες
1/2 κιλό περίπου φέτα
2-3 πιπεριές της αρεσκείας σας
6 αυγά
ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
αλατάκι
πιπεράκι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Καθαρίζουμε και πλένουμε τα λαχανικά.Κόβουμε σε στρόγγυλες φέτες πάχους μισού εκατοστού περίπου,ίσως και λίγο πιο χονδρές τις πατάτες,τις πιπεριές και τα κολοκυθάκια.
Σε αντικολητικό τηγάνι,σωτάρουμε ελαφρά με ελαιόλαδο τα κολοκυθάκια και τα στρώνουμε σε μέτριο ταψάκι και πασπαλίζουμε με τη μισή φέτα,αφού πρώτα την έχουμε τρίψει στον τρίφτη.Στη συνέχεια,στο ίδιο τηγάνι,με το ίδιο ελαιόλαδο,τηγανίζουμε ελαφρά τις πατάτες μας,που τις τοποθετούμε αμέσως,στο ταψάκι,πάνω από τη φέτα.Και κατόπιν σωτάρουμε ελαφρά τις πιπεριές,που τις στρώνουμε πάνω από τις πατάτες.Πλένουμε και κόβουμε τις ντομάτες σε φέτες και τις προσθέτουμε πάνω από τις πιπεριές.Ψήνουμε,σε δυνατό φούρνο,στους 250 βαθμούς,για μισή ωρίτσα περίπου.Σε βαθύ μπολ,χτυπάμε τα έξι αυγά με τη φέτα και περιχύνουμε το ταψάκι,που το ξανά βάζουμε στο φούρνο,μέχρι να λιώσει το τυρί και να πάρει ένα ροδαλό χρώμα.
Σαν ορεκτικό,είναι θαυμάσιο,όπως και σαν κύριο...πιάτο.

2 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Πιστεύω πως όλες οι ανά τους αιώνες συνταγές, προέκυψαν από παράτολμος αυτοσχεδιασμούς.

Ωραίο φαίνεται (το λες εξάλλου) και φυσικά είναι μια πλήρης τροφή


Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Λιάντα είπε...

Καλημερα....Γαρένια μου!
Ναι....έτσι είναι όπως τα λες και εγώ θα συμπληρώσω,ότι είναι να σ'αρέσει.....η μαγειρική,να έχεις πάθος γι'αυτή,χρόνο και......φαντασία.Όλα αυτά,είναι πρυποθέσεις,για τους παράτολμους αυτοσχεδιασμούς,που ανέφερες.
Πραγματικά,έγινε πολύ νόστιμη η εν λόγω....ομελέτα.
Τα φιλιά μου καλή μου!
Λία....