Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Λαυράκια στο grill


Καθ'ότι,η γρίπη καλά...κρατεί,που.....να βρω κουράγιο,να γράψω καμιά συνταγούλα.Δηλαδη,ούτε και για μαγείρεμα υπάρχει κέφι,ούτε μυρίζω,ούτε γεύομαι,άσε....που το δάκρυ τρέχει κορόμηλο,διότι το ιγμόριο,τα έπαιξε....το δύστυχο.
Λοιπόν,το γεύμα,είναι της Κυριακής,μιας και η οικογένεια.....είναι πλήρης και τα μεσημέρια,λειτουργεί τις ίδιες ώρες.
Λαυράκια λοιπόν και μάλιστα...ιχθυοτροφείου.Και αυτό,γιατί τώρα με το κρύο δεν βρίσκεις φρέσκο,αλλά και αν......λέω αν,τύχει να βρεις,θα το πληρώσεις χρυσάφι.
Αν μπορούσα βέβαια να βγω κι έξω στην χτιστή ψησταριά μου,θα γίνονταν περισσότερο....νόστιμα,γιατί πάντα εκεί,τα ψήνω τυλιγμένα σε αμπελόφυλλα.Εντάξει,το να ψήνει κανείς ψαράκια στο grill της κουζίνας μας,είναι...πανεύκολο και συχνό φαινόμενο.Ακόμη κι ένα μικρό παιδάκι,θα τα καταφέρει.......Έτσι λοιπόν,ας ΄φτιάξουμε τα συνοδευτικά,λίγο πιο....εντυπωσιακά.Πχ,το ξερό κρεμμύδι και ο μαινδανός που πάνε πολύ με το ψημένο ψαράκι.

Κόψτε σε πολύ λεπτές φετούλες δύο κρεμμύδια ξερά και τρίψτε τις φετούλες του κρεμμυδιού,με λίγο αλάτι και λίγο ξύδι.Τοποθετήστε σε πιατελίτσα και ψιλοκόψτε μαιδανό,που θα προσθέσετε πάνω από τις φέτες.Είναι εντυπωσιακό σαν χρώμα επάνω στο τραπέζι,όπως και πολύ γευστικό,με το ψάρι.
Στη συνέχεια,στίψτε 1,1/2 λεμόνι και χτυπήστε τον χυμό του λεμονιού,μαζί με ένα κρασοπότηρο ελαιόλαδο.Θα γίνει μία παχύρευστη σάλτσα,για να συμπληρώσει το ψαράκι.
Πηγαίνουν επίσης με τα ψαράκια και τα χόρτα,σαν σαλάτα.Εγώ έφτιαξα αντίδια αυτή τη φορά,που είναι εύκολα στο καθάρισμα και το πλύσιμο.
Το άλλο πιάτο που βλέπετε,είναι μία λιχουδιά,που την φτιάχνει ο χρυσός μου πατερούλης.Είναι πιπερίτσες "κέρατο",γεμιστές με τυράκι.Θα του ζητήσω την συνταγή και θα την καταθέσω εδώ αύριο....πλέον.
Το θεματάκι αυτό,το βάζω στην ενότητα παράπονα,γιατί είναι η γκρίνια της γρίπης αυτή και....όχι κάποια αξιόλογη...συνταγή,με ενδιαφέρον.

4 σχόλια:

ναυσικά είπε...

μετά από παράκληση της ανηψιάς σου, παρακαλώ να δημοσιευτεί η διάσημη σάλτσα κιμά της Μαρίας...!!(και αναμένω λουκουμάδες, που τρώγονται και στις απόκριες!!)

Δημιουργία είπε...

Αγαπημενα τα λαυρακια.Και εγω ψητα τα φτιαχνω και περιμενω να φτιαξει ο καιρος για να βγαινω στην αυλη να τα ψηνω στα καρβουνα, γινονται πιο νοστιμα.

Λιάντα είπε...

Βρε.....ανηψουλίνι μου;
Καλώς μου.....το!
Αυτό...κι αν ήταν έκπληξη και μάλιστα.....ανείπωτη....μικρή μου.
Καλά....που μου το θύμησες....
Θα βάλω και την σάλτσα κιμά της Μαριγούλας,αλλά και...τους λουκουμάδες,εκείνους που έχουν κάνει θραύση...στην Ολυμπιάδα....
Οκ...
Ξέρω...ότι τους λατρεύεις και ξέρεις ότι δε σου χαλάω το χατήρι,αν και είμαστε μακριά....
Πολλά φιλάκια στην μαμά Ερμιόνη,τον μπαμπά και τον Αλέξανδρο...
Καλή ευκολία στο διαβασματάκι σου....
Άντε...η ουρά έμεινε αρχιτεκτόνισσα!!
Η θειούλα σου...Λία

Λιάντα είπε...

Κατερίνα μου...καλημέρα....!
Αφού έχεις κι εσύ τη δυνατότητα...να ψήνεις στα κάρβουνα και μάλιστα.....σε αυλίτσα,είμαι σίγουρη.....ότι θα ξέρεις πολύ καλά την μεγάλη διαφορά,ως προς την γεύση.....
Το μόνο άσχημο στην περίπτωση αυτή,επίναι ότι μετά,χρειάζεσαι ένα καλό μπάνιο,για να φύγει η κάπνα από τα μαλλιά και τα ρούχα.Αλλά σίγουρα,αξίζει τον κόπο.....καλή μου....
Είδα ότι έγραψες κάτι σχετικό με τσάντες,ακόμη δεν κατάφερα να το διαβάσω,γιατί έτρεχα.Αλλά θα το κάνω σύντομα,γιατί μ'ενδιαφέρει....
Πολλά φιλάκια καλή μου Κατερίνα...
Σ'ευχαριστώ!!!!
Λία...