Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

Σαλιγκάρια,στιφάδο.....


Το σαββατοκύριακο,είπα να πάω κι εγώ κάπου στη Χαλκιδική για ένα διήμερο,για να αλλάξω παραστάσεις.Έτσι,επισκέφθηκα με την παρεούλα μου,το σπίτι της γιαγιάς Δέσποινας που μόλις πριν δύο μήνες,έφυγε για το μεγάλο ταξίδι,εκείνο,που δεν έχει γυρισμό τουλάχιστον στον δικό μας κόσμο.Ήταν η πρώτη φορά,που πήγα στο σπίτι της,όπου εκείνη έμενε μόνιμα εκεί,εδώ και πολλά χρόνια.Για μία ακόμη φορά,διαπίστωσα πως οι γυναίκες εκείνες της παλιάς εποχής,πόσο μεράκι είχαν με τη μαγειρική.Το εντυπωσιακό ήταν,το παλιό μεγάλο Αιγυπτιακό έπιπλο,όπου είχε αποθηκεύσει,όλες τις μαρμελάδες,γλυκά κουταλιού και ποτά,από τα χρυσά χεράκια της.Πραγματικά,δεν πίστευα στα μάτια μου,όταν είδα αυτές τις ποικιλίες.Ήταν τόσα πολλά,θαρρείς και ήθελε να ανοίξει κάποιο σχετικό μαγαζί.
Συγκινήθηκα πραγματικά,γιατί υπήρχαν όλα αυτά,που έφτιαξε με τόσο κόπο και δεν υπήρχε η ίδια,για να μου τα δείξει.
Όταν άνοιξα την κατάψυξη του ψυγείου της,είδα πολλά σακκουλάκια με σαλιγκάρια,που είχε μαζέψει εκείνη και μάλιστα ήταν έτοιμα για την κατσαρόλα.Άδραξα κι εγώ την ευκαιρία και σκέφτηκα να φτιάξω κάτι μ'αυτά.Είχα να φάω σαλιγκαράκια,από πολύ μικρούλα,που θυμάμαι ότι τα λάτρευα.Τα έφτιαχνε η μητέρα μου,αλλά δεν θυμόμουν τον τρόπο,μετά από τόσα χρόνια.Για να πω όμως και την αμαρτία μου,μετά από τόσα χρόνια,κάπου δίσταζα η' μάλλον αηδίαζα στη σκέψη και μόνο.Επειδή όμως η παρέα τα έτρωγε,είπα να το τολμήσω και νομίζω ότι πέτυχε,μόνο ίσως που θα ήθελαν λίγο καφτερό,πιστεύω(παρατήρηση....της παρέας).Λοιπόν,να σας πω τι έκανα........
ΥΛΙΚΑ
Μισό κιλό,σαλιγκαράκια
4 μεγάλα ξερά κρεμμύδια
3 σκελίδες σκόρδο
1 κουτάκι κονγκασέ
1 μικρό ματσάκι μαινδανό
2 φύλλα δάφνης
Ελαιόλαδο
Ξύδι
Μισό ποτηράκι νερού,νερό
Αλάτι
Πιπέρι
Μπούκοβο,αν εσείς θέλετε......
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Κόβουμε τα κρεμμύδια σε φέτες,όπως και το σκόρδο.Σε κατσαρόλα,βάζουμε το ελαιόλαδο να κάψει και σωτάρουμε τα κρεμμύδια ελαφρά.Μόλις γίνουν διάφανα,προσθέτουμε τα σαλιγκάρια και τα γυρνάμε 2-3 φορές.Στη συνέχεια,προσθέτουμε το ξύδι,το σκόρδο,τη ντομάτα,τον μαιδανό ψιλοκομμένο,τα φύλλα δάφνης,το αλάτι και το πιπέρι.Το αφήνουμε να βράσει καλά τόσο,ώστε να δέσει η σαλτσούλα του,περίπου 45 λεπτά,ίσως και λίγο περισσότερο.Το συνοδεύσαμε με ρυζάκι μπασμάτι,που του πήγε...πολύ!
Τελικά,αυτό το "μπλιαξ" που είχα,το ξεπέρασα αρκετά εύκολα.
Ήταν καταπληκτικά...οφείλω να ομολογήσω......

Υ.Γ.(α)
Για το καθάρισμα των σαλιγκαριών,έμαθα στη συνέχεια,ότι γίνεται ως εξής:
(για να μην μείνει η συνταγή μισή)
Μόλις μαζέψουμε τα σαλιγκάρια,τα βάζουμε για 3 μέρες, σε λεκάνη με αλεύρι αρκετό και τα σκεπάζουμε καλά,με μία πετσέτα και προσθέτουμε από πάνω,κάτι βαρύ,ώστε να μην φύγουν.Τα βγάζουμε,τα πλένουμε πολύ καλά και τα τοποθετούμε σε κατσαρόλα με νερό,ίσα να τα σκεπάζει και αλάτι.Τα βράζουμε για μία ώρα περίπου,αφού κατά διαστήματα,αφαιρούμε τον αφρό,που σχηματίζουν.Κατόπιν,τα βγάζουμε σε τρυπητό και τα αφήνουμε να φύγουν τα υγρά τους και είναι έτοιμα για φαγάκι.
Υ.Γ.(β)
Πολύ καλλιτεχνική η φωτογραφία σου Κωστή μου.Σαν ψεύτικη είναι......
Ούτε που θα το σκεφτόμουν εγώ,να τα φωτογραφίσω γκρο πλαν.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Λία,
με συγκίνησε η περιγραφή σου...
Την θεώρησα ένα μνημόσυνο στη μανούλα μου που είχε τη σκέψη της σε μένα, γιατί καταλάβαινε ότι πλησίαζε το τραίνο για να την πάρει για το μεγάλο ταξίδι....

Σε ευχαριστώ
Κωστής

Λιάντα είπε...

Κωστή μου.....
Δεν περιέγραψα κάτι που δεν έγινε,παρά μόνο αυτά που είδα και πραγματικά,διαπίστωσα την αγάπη που είχε η μητέρα σου για σένα και όλους όσους είχε γύρω της.Ελπίζω,να είναι ευχαριστημένη από εκεί ψηλά και πάνω απ'όλα,να είναι....ήσυχη,γιατί υπάρχουν άνθρωποι που σ'αγαπούν.Λυπάμαι που δεν βρίσκεται στη ζωή και λυπάμαι,που δεν την γνώρισα για να μου πει,για όλα αυτά τα κοκτέιλ φρούτων που είδα σε μαρμελάδες και γλυκά.
Πολλά φιλιά.....
Λία...

Δημήτρης είπε...

Απο τ΄αγαπημένα φαγητά της Αχτίδας μου και της κόρης μου Ειρήνης.Τα μαγειρεύω έτσι και τηγανίζω πατάτες τηγανιτές και τα βάζω απο πάνω όπως μες τη μακαρονάδα.Δεν βάζω μαιντανό και προσθέτω λίγο κρασί όταν σιγαρίζω το κρεμύδι με τα σαλιγκάρια.Μη τη δει την ανάρτηση η γυναίκα μου θα μου ζητά σαλιγκάρια!Υπέροχη πρόταση για νηστεία!

Λιάντα είπε...

Καλημέρα...Δημήτρη!
Η αλήθεια είναι,ότι σκέφτηκα κι εγώ το κρασάκι.Πιστεύω,ότι θα δίνει στα σαλιγκαράκια όμορφη κι ευχάριστη γεύση.Δεν το τόλμησα....όμως.Η πρότασή σου,θα δοκιμαστεί εντός ολίγων ημερών,αφού η κατάψυξη,έχει αρκετά σαλιγκαράκια ακόμη.
Η Αχτίδα,σίγουρα....το αξίζει και θα πρέπει να βάλεις αυτή τη λιχουδιά,γρήγορα στο πρόγραμμα.
Σας διαβάζω ανελειπώς και τους δύο σας.....
Συγχαρητήρια,για το κέφι,την ζωντάνια και την αγάπη που έχετε...!
Την καλημέρα μου και χαιρετισμούς στην Αχτίδα....
Λία...