Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Ντιπ με αβοκάντο


Για τους φίλους που θα έρθουν ξαφνικά και δεν θέλουμε να περιδρομιάσουμε, τα ντιπ είναι μία καλή λύση ,συνδυάζοντάς τα ,πάντα με κριτσινάκια και καλό κρασάκι.
Και...όχι μόνο!
Ασφαλώς,μπορούμε να τα φτιάξουμε για οποιαδήποτε .....περίπτωση,ανάλογα με τις δικές μας προτιμήσεις.
ΥΛΙΚΑ.....λοιπόν,
2 αβοκάντο,σχετικά ώριμα
1 κεσεδάκι γιαούρτι στραγγιστό
3 κουταλιές σούπας,μαγιονέζα
2 κουταλιές σούπας ξύδι
1-2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Καθαρίζουμε τα αβοκάντο από τη φλούδα τους,μ' ένα μαχαίρι απαλά,ώστε να μην λοιώσει.Αφαιρούμε το κουκούτσι του και τοποθετούμε την σάρκα του αβοκάντο σε κομμάτια,στο μούλτι.Αφού πολτοποιηθεί και γίνει κρέμα,προσθέτουμε το σκόρδο ,τριμμένο στον τρίφτη,το γιαούρτι,το ξύδι,τη μαγιονέζα και το αλάτι και φέρνουμε ακόμη 2-3 γυροβολιές με την έξυπνη...κουζινομηχανούλα(τι....εφεύρεση....κι αυτή!!!).Αδειάζουμε το περιεχόμενο σε βαθύ μπολάκι και σερβίρουμε ,τοποθετώντας το σε πιάτο και γαρνίρουμε με κριτσίνια.........

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα ......


Η Μεγάλη Εβδομάδα έφτασε και με το καλό έρχεται η Πασχαλιά .
Την Κυριακή των Βαίων ,περιμένω την οικογένεια της αδελφούλας μου από από την πρωτεύουσα κι έτσι ,θα έχω συντροφιά για τις ημέρες του Πάσχα .
Θα μου είναι πολύ δύσκολο να βρίσκω ελεύθερο χρόνο ,για να μπαίνω στη blog-γειτονιά μας ,γιατί θα τρελαθώ στις ατέλειωτες
βόλτες ,στην αγορά ,στα κουτουκάκια της Θεσσαλονίκης ,θα οργώσω σίγουρα τις κοντινές παραλίες της πόλης μας και σίγουρα ,θα κάνω αρκετά κοντινά ταξιδάκια .
Έτσι λοιπόν ,έταξα και στον εαυτό μου μία αποτοξίνωση από τον υπολογιστή μου και επίσης με την ευκαιρία ,σκέφτηκα ότι θα πρέπει να ξετετραγωνίσουν και τα ματάκια
μου ,να πάρουν επί τέλους το επιθυμητό και φυσιολογικό τους σχήμα .
Κατά τα άλλα και ……..θα μαγειρεύω και …….θα γρατζουνάω το αρμόνιό μου ,αλλά εκείνο που θα μου λείψει πάρα ….πολύ ,είναι η ζωγραφική μου και σίγουρα ……η όμορφη
παρεούλα σας .
Αισθάνθηκα την ανάγκη ,να σας στείλω λοιπόν τις ευχές μου υποχρεωτικά από τώρα .
Θα ήθελα να είστε πάνω απ’ όλα ,όλοι χαρούμενοι ,ευτυχισμένοι και υγιείς .
Να πάτε με ΠΡΟΣΟΧΗ όπου πάτε ,να έχετε καλούς δρόμους στα τυχόν ταξιδάκια σας ,γιατί κρύβουν
απίστευτες ΠΑΓΙΔΕΣ (ξέρω τι σας λέω ,από ιδίαν πείραν) .Να φροντίσετε να μην κουραστείτε πολύ εσείς οι μαγείρισσες της παρέας (γιατί κάθε χρόνο ,τάζω στον εαυτό μου ότι ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΒΛΑΚΕΙΑ ) .Ξέρετε ……πόσα χιλιόμετρα αντεράκια έχω πλύνει στη ζωή μου ;Πιθανόν τόσα ,όσα θα μου χρειάζονταν για να ταξιδέψω στο φεγγάρι .Πόσα ……κοκορέτσια έχω χτίσει στη σούβλα και πόσα ….κατσικάκια (τα δύστυχα ) ,μαζί μ’ αυτά κι εγώ .Πόσες φορές έχω κάτσει εκεί στην κάπνα και την τσίκνα να γυρνώ (με τον πατροπαράδοτο τρόπο) τον οβελία ;Πόσες φορές έχω πει ,Η ΜΕΣΗ ΜΟΥ …….ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ …….και πάντα ,τις ημέρες του Πάσχα ;
Ας μην κάνω άλλες ερωτήσεις ,γιατί θα γράφω μέχρι αύριο το πρωί ……..
Λοιπόν ,να περάσετε όσο μπορείτε πιο καλά ….από ποτέ !
Να χορέψετε ,να διασκεδάσετε ,να τραγουδήσετε ,να γελάσετε ,να χαρείτε με τους δικούς σας ανθρώπους !
Και θα κλείσω με τρία αποσπάσματα από τις τελευταίες επιθυμίες του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ,που εμένα προσωπικά με συγκλόνισαν ,από εχθές που τις διάβασα .
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.
Καλή Ανάσταση ……και Καλό Πάσχα ……!!!
Την αγάπη μου ,σε όλους σας ….!!!
Λία…

Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Μαρμελάδα ,πορτοκάλι


Τι μ' έπιασε εχθές ,η χαρά της κουζίνας !!!
Εδώ και πολλές μέρες μου καρφώθηκε στο μυαλό το λικεράκι πορτοκάλι της HFL όπως και το λικεράκι μανταρίνι της .Ναι......αλλά οι ποσότητες ,μου φάνηκαν μικρές της αφεντιάς μου κι έτσι έκανα τις διπλάσιες ποσότητες ,για να μην πω τις τριπλάσιες .Αφού λοιπόν τα τακτοποίησα όλα -τα σχετικά με τα λικεράκια-,είδα εκείνα τα δίχως φορεματάκι πορτοκάλια και τα λυπήθηκε η ψυχή μου .
-Τι...να σας κάνω εσάς που μου περισσέψατε ;

Χμ.......ΜΑΡΜΕΛΑΔΙΤΣΑ......!
Έτσι λοιπόν ,ξεκίνησε η ιδέα .
ΥΛΙΚΑ
Ήταν περίπου δέκα πορτοκάλια σύν δύο με τη φλουδίτσα τους .Συνολικά η ψύχα -επειδή την ζύγισα- ήταν 1 1/2 του κιλού .
Η φλούδα δύο πορτοκαλιών ,σε μικρά κομμάτια
1 κιλό και 200 γρ. ,ζάχαρη
2 ξυλάκια κανέλα
1 βανίλια
3-4 βαζάκια γυάλινα απαραίτητα.....για την αποθήκευση της μαρμελαδίτσας
ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Έβαλα πρώτα τις φλούδες από τα δύο πορτοκάλια να βράσουν και πέταξα το πρώτο νεράκι ,κατόπιν δεύτερη φορά να ξαναβράσουν ,πέταξα και το δεύτερο νερό και μία τρίτη και...τελευταία .Και αυτό ,για να μην είναι πολύ πικρές οι φλουδίτσες ,αλλά και να μαλακώσουν ελαφρά .Στη συνέχεια ,έβαλα τις βρασμένες φλούδες στο μούλτι και τις πολτοποίησα .Σε μεγάλη και βαθειά κατσαρόλα ,έριξα την ψύχα από τα πορτοκάλια ,αφού την ψιλοέκοψα σε μικρά κομμάτια και πρόσθεσα την ζάχαρη ,τον πολτό από τις φλούδες και τα δυο ξυλάκια κανέλα .Μόλις άρχισε να βράζει ,κατέβασα τη φωτιά στο μισό της περίπου και περίμενα να ξαφρίσω ,αλλά περίμενα...περίμενα και πουθενά αφρός .Συνήθως κατά τον πρώτο βρασμό ,αφρίζει .Αυτό όμως εχθές ,με ξεγέλασε και μ' έβαλε σε υποψίες ότι μπορεί και να ζαχαρώσει η μαρμελαδίτσα μου κατά τη διατήρησή της .Σκέφτηκα λοιπόν ,να ρίξω και τον χυμό από ένα λεμονάκι ,για να αποτρέψω το ζαχάρωμα....Άφησα τη μαρμελάδα ,περίπου 90 λεπτά της ώρας και προς το τέλος ,έριξα και τη βανίλια .*Εδώ ,θέλει λίγη προσοχή ,γιατί μας ξεγελάει η μαρμελάδα ,ότι είναι ακόμη νερουλή .Όχι όμως ,απλά...μας ξεγελά ,γιατί αν κρυώσει σίγουρα...θα πήξει .Την αφήνουμε να κρυώσει καλά ,στην κατσαρόλα και την μοιράζουμε μετά στα γυάλινα βαζάκια μας .
Κατά την ταπεινή μου άποψη ,νομίζω ότι δεν υπάρχει πιο νόστιμη......μαρμελάδα !!!
Αλλά εντάξει ,αυτά είναι......ανάλογα με τις ορέξεις του καθένα από εμάς .

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Και...για την κερκίδα σήμερα.....



Με τη νίκη......στην εθνική μας ομάδα....!
Και για να πανε όλα καλά,έφτιαξα τα Μακεδονίτικα τυροπιτάκια της ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ ,με τη διαφορά,ότι έτριψα στη ζύμη,ένα τέταρο κεφαλογραβιέρα.
Καλή μου φίλη....ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ ,έχεις τα συγχαρητήρια της παρέας εδώ....
Νάτο...και το πρώτο γκολ....!