Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Λουκουμάδες αλμυροί


Οι ανεπανάληπτοι....λουκουμάδες, όπως αναφέρουν πολλοί φίλοι, που τους έχουν δοκιμάσει. Τους έφτιαξα για πρώτη φορά, πριν από 14 χρόνια, όταν έμεινα αποκλεισμένη από το χιόνι, σ' ένα χωριουδάκι της Φλώρινας ,στο Βατοχώρι, τέρμα......Θεού.
Τι...περιπέτεια...κι αυτή !
Πήγαμε για την Πρωτοχρονιά του 1995 για 4 μέρες . Παρέα,με τρία φιλικά ζευγάρια στο πατρικό σπίτι του νονού της μικρής μου. Φτάσαμε παραμονή Πρωτοχρονιάς ,όλο χαρά και κέφι, με τα ταψιά τα γλυκά μου εγώ, τα αλεύρια μου, την απαραίτητη....μαγιά μου, τα κρεατικά μου και τα λαχανικά μου, όπως κάνω πάντα (μου βγαίνει η ταυρίλα......να έχω απ'όλα τα καλούδια). Περιττό να σας πω, ότι στο χωριουδάκι αυτό, κατοικούν μόνιμα επτά άτομα, οπότε και δεν υπάρχει ούτε....μπακάλης, ούτε...περίπτερο, το απόλυτο...μηδέν.
Μόλις φτάσαμε....με το καλό, πήρε να χιονίζει, προς μεγάλη μου....χαρά ! (που να ήξερα.......τι θα μας περίμενε......). Σηκωθήκαμε το πρωί, ανήμερα της Πρωτοχρονιάς και....τι να δούμε; Πως να το δούμε, αφού ούτε τα παράθυρα μπορούσαμε να ανοίξουμε, γιατί το χιόνι τα είχε σκεπάσει. Ακόμη και τα αυτοκίνητα, δεν φαίνονταν καν, στην αυλή. Φτιάρια λοιπόν, παραμάσχαλα (ευτυχώς ήμασταν αρκετοί), έπρεπε......να δούμε το χρώμα της ημέρας.
Ένα μέτρο και σαράντα...εκατοστά ! Πανικός........
Η πρώτη....ερώτηση...
-Τι θα τρώμε ρε παιδιά ; Απ' ότι φαίνεται, ούτε σε μια βδομάδα δεν θα λιώσει αυτό.
-Ξύλα......έχουμε, για να μην πουντιάσουμε ; (είχα και τα παιδιά μικρούλικα)
Η μαγείρισσα της παρέας (εγώ δηλαδή), τους καθ ησύχασα.....ότι από φαγητό, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, γιατί είχα κουβαλήσει τ' άντερά μου. Ο νοικοκύρης του σπιτιού, είχε φροντίσει να έχει έναν μεγάλο τενεκέ, με τυρί φέτα της περιοχής, μούρλια......!
Είχε μπόλικο κρασάκι σπιτικό, τσιπουράκι επίσης και.....λαδάκι το απαραίτητο. Α.......και μία αποθήκη γεμάτη με ξύλα για το τζάκι και τις ξυλόσομπες (δεν υπήρχε άλλη πηγή θέρμανσης).
Τι....άλλο θέλαμε ; Είχαμε...τα πάντα ! Καλή παρέα, φαΐ, ζέστη, τράπουλα(μπιριμπιαστήκαμε.....πλήρως,για τα επόμενα δύο χρόνια). Το μόνο που δεν είχαμε, ήταν η επί πλέον άδεια που θα χρειαζόμασταν από τις δουλειές μας.
Δώδεκα......μέρες, κράτησε ο αποκλεισμός , δώδεκα.....μέρες απίστευτες,υπέροχες......αξέχαστες !
Έτσι λοιπόν, δημιουργήθηκε η ιδέα των αλμυρών λουκουμάδων, γιατί είχαμε αρκετό τυράκι και μπόλικο.....αλεύρι. Τους έφτιαχνα κάθε μέρα κατ' απαίτηση της παρέας και τώρα έχουν γίνει η σπεσιαλιτέ μου. Ακόμη και στις διακοπές μας, εκεί που πάμε κάθε χρόνο, τους φτιάχνω ,γιατί τους ζητάει όλη η καλοκαιρινή παρέα. Ήδη, υπάρχουν από τώρα παραγγελίες (καζάνια....).
Πολλά...σας είπα, συγνώμη,αλλά ήταν η πιο όμορφη Πρωτοχρονιά της ζωής μου, που σίγουρα δεν θα την ξανά ζήσω ποτέ......
Λοιπόν.....τα ΥΛΙΚΑ
Μισό κιλό,αλεύρι που φουσκώνει
1 φλιτζάνι γάλα
2 φλυτζάνια νεράκι
25 γρ.μαγιά
1 κουταλιά της σούπας κοφτή, ζάχαρη
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό, αλάτι
Μισό κιλό τυρί φέτα
Σπορέλαιο, για το τηγάνι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε μικρό κατσαρολάκι ,βάζουμε το γάλα, το νερό, τη μαγιά, τη ζάχαρη και το αλάτι και τα ζεσταίνουμε.....ελαφρά (προσοχή, να μην παραζεσταθούν). Σε βαθύ μπολ, ρίχνουμε όλο το αλεύρι και προσθέτουμε το υγρό, χλιαρό μίγμα. Ανακατεύουμε πάντα...με ένα κουτάλι της σούπας πολύ καλά, (δεν βάζουμε καθόλου το χεράκι μας) έτσι ώστε να έχουμε έναν χυλό, σχετικά σφικτό. Τοποθετούμε μία νοτισμένη καθαρή πετσέτα, πάνω από το μπολ και το αφήνουμε κοντά σε ζεστό μέρος, μέχρι να φουσκώσει. Στη συνέχεια, προσθέτουμε το τυράκι ψιλοκομμένο, η' τριμμένο στον τρίφτη και το ανακατεύουμε με το χέρι αυτή τη φορά, στο χυλό. Σε φριτέζα, ρίχνουμε μπόλικο σπορέλαιο, να κάψει και με βρεγμένο πάντα κουταλάκι του γλυκού, παίρνουμε μικρά κομμάτια ζύμης και τα τηγανίζουμε σε σχετικά χαμηλή φωτιά (γιατί λόγω του τυριού, η ζύμη αρπάζει εύκολα). Τους αδειάζουμε πάντα , σε απορροφητικό χαρτί, για να φύγουν τα πολλά λίπη, από το σπορέλαιο.

Υ.Γ.
Περιττό να σας πω, ότι δεν έμεινα...μόνο στο τυρί φέτα.Ότι είχα μπροστά μου, το έβαζα στους λουκουμάδες και πάντα τους καταβροχθίζαμε.....Μπορείτε μαζί με τη φέτα να βάλετε και κεφαλοτύρι η' γραβιέρα. Μία άλλη εκδοχή, είναι αντί τυριού, οι ελίτσες ψιλοκομμένες (εδώ, πάνε και οι λιαστές ντομάτες ,συν ριγανίτσα). Πολλές φορές, έβαζα το τυράκι, τηγάνιζα τρεις δόσεις με αυτό και στο υπόλοιπο μίγμα, έριχνα ελίτσες και ρίγανη. Ακόμη μια ιδέα, είναι να τους φτιάξουμε με Μπέικον και τυρί κίτρινο. Άλλη λύση, είναι να βάλουμε τσιγαρισμένο κρεμμύδι με τυράκι φέτα και λίγο άνηθο.
Τελικά, η μαγειρική, είναι φαντασία και...μεράκι !
Οι χθεσινοί μου λουκουμάδες(στις φωτογραφίες), έγιναν μισοί με τυρί φέτα και οι άλλοι μισοί, με ελιά, λιαστή ντομάτα δικής μου παραγωγής και ελίτσες, επίσης δικής μου παραγωγής.

Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

Γεμιστά ,με αυγολέμονο....


Η συνταγή ,της γιαγιά Μαρίκας ,της πεθεράς μου .Η μητέρα μου έφτιαχνε μόνο γεμιστά κολοκυθάκια κι έτσι ,δεν είχα δοκιμάσει ποτέ κάτι σαν αυτό .Έγινε όμως ,ένα από τα αγαπημένα μου....φαγητά ,έστω και αργά .
Εκείνη ,τα έφτιαχνε στην κατσαρόλα ,αλλά εγώ προτίμησα την γάστρα και τα ψήνω στον φούρνο .
Τα ΥΛΙΚΑ λοιπόν......
7 πιπεριές ,για γέμισμα
2 πιπεριές ,ψιλοκομμένες για τη γέμιση
7 ντομάτες ,για....γέμισμα
600 γρ. κιμά
2 ξερά κρεμμύδια ,μέτρια
14 κουταλιές της σούπας (πολύ...κοφτές) ρυζάκι γλασσέ
7-8 λιαστές ντομάτες ,ψιλοκομμένες ,για τη γέμιση
Μαϊντανό
Άνηθο ,κατά προτίμηση......
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό.... κύμινο
1 κουταλιά της σούπας κοφτή....αλάτι
πιπέρι
3-4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο ,για τη γέμιση
1 φλιτζάνι του τσαγιού ,ελαιόλαδο
3-4 φλιτζάνια τσαγιού ,ζεστό νεράκι
2 αυγά
2 λεμόνια

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Πλένουμε και αδειάζουμε τις πιπεριές και τις ντομάτες με τον γνωστό τρόπο και τα τοποθετούμε στη γάστρα .Στη συνέχεια ,ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια ,τις δύο πιπεριές ,τον μαϊντανό ,τις λιαστές ντομάτες και τον άνηθο και τα βάζουμε όλα σ' ένα βαθύ και μεγάλο μπολ .Την ψίχα που αφαιρέσαμε από τις ντομάτες ,την πολτοποιούμε στο μούλτι και προσθέτουμε την μισή ,στο μπολ με τα ψιλοκομμένα λαχανικά .Βάζουμε και τον κιμά ,το ρύζι ,τις 3-4 κουταλιές ελαιόλαδο , όλα τα μυρωδικά ,το αλάτι και το πιπέρι .Τα πλάθουμε όλα μαζί να γίνουν ένα μείγμα ,και γεμίζουμε τις ντομάτες και τις πιπεριές .Κατόπιν ,ρίχνουμε επάνω τους ,την μισή πολτοποιημένη ντομάτα ,το ελαιόλαδο και τελειώνουμε με το ζεστό(όχι καυτό) νεράκι .
Ψήνουμε τα γεμιστά σε προθερμασμένο φούρνο ,για 90 λεπτά ,στους 180 βαθμούς .Θα πρέπει να ελέγχουμε όμως να μη μείνουν δίχως ζουμάκι ,γιατί θα το χρειαστούμε για το αβγολέμονο ,που θα το φτιάξουμε ,χτυπώντας τα δύο αυγά και τα δύο λεμονάκια και θα το προσθέσουμε αμέσως μόλις βγει το φαΐ από το φούρνο .