Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Λουκουμάδες αλμυροί


Οι ανεπανάληπτοι....λουκουμάδες, όπως αναφέρουν πολλοί φίλοι, που τους έχουν δοκιμάσει. Τους έφτιαξα για πρώτη φορά, πριν από 14 χρόνια, όταν έμεινα αποκλεισμένη από το χιόνι, σ' ένα χωριουδάκι της Φλώρινας ,στο Βατοχώρι, τέρμα......Θεού.
Τι...περιπέτεια...κι αυτή !
Πήγαμε για την Πρωτοχρονιά του 1995 για 4 μέρες . Παρέα,με τρία φιλικά ζευγάρια στο πατρικό σπίτι του νονού της μικρής μου. Φτάσαμε παραμονή Πρωτοχρονιάς ,όλο χαρά και κέφι, με τα ταψιά τα γλυκά μου εγώ, τα αλεύρια μου, την απαραίτητη....μαγιά μου, τα κρεατικά μου και τα λαχανικά μου, όπως κάνω πάντα (μου βγαίνει η ταυρίλα......να έχω απ'όλα τα καλούδια). Περιττό να σας πω, ότι στο χωριουδάκι αυτό, κατοικούν μόνιμα επτά άτομα, οπότε και δεν υπάρχει ούτε....μπακάλης, ούτε...περίπτερο, το απόλυτο...μηδέν.
Μόλις φτάσαμε....με το καλό, πήρε να χιονίζει, προς μεγάλη μου....χαρά ! (που να ήξερα.......τι θα μας περίμενε......). Σηκωθήκαμε το πρωί, ανήμερα της Πρωτοχρονιάς και....τι να δούμε; Πως να το δούμε, αφού ούτε τα παράθυρα μπορούσαμε να ανοίξουμε, γιατί το χιόνι τα είχε σκεπάσει. Ακόμη και τα αυτοκίνητα, δεν φαίνονταν καν, στην αυλή. Φτιάρια λοιπόν, παραμάσχαλα (ευτυχώς ήμασταν αρκετοί), έπρεπε......να δούμε το χρώμα της ημέρας.
Ένα μέτρο και σαράντα...εκατοστά ! Πανικός........
Η πρώτη....ερώτηση...
-Τι θα τρώμε ρε παιδιά ; Απ' ότι φαίνεται, ούτε σε μια βδομάδα δεν θα λιώσει αυτό.
-Ξύλα......έχουμε, για να μην πουντιάσουμε ; (είχα και τα παιδιά μικρούλικα)
Η μαγείρισσα της παρέας (εγώ δηλαδή), τους καθ ησύχασα.....ότι από φαγητό, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, γιατί είχα κουβαλήσει τ' άντερά μου. Ο νοικοκύρης του σπιτιού, είχε φροντίσει να έχει έναν μεγάλο τενεκέ, με τυρί φέτα της περιοχής, μούρλια......!
Είχε μπόλικο κρασάκι σπιτικό, τσιπουράκι επίσης και.....λαδάκι το απαραίτητο. Α.......και μία αποθήκη γεμάτη με ξύλα για το τζάκι και τις ξυλόσομπες (δεν υπήρχε άλλη πηγή θέρμανσης).
Τι....άλλο θέλαμε ; Είχαμε...τα πάντα ! Καλή παρέα, φαΐ, ζέστη, τράπουλα(μπιριμπιαστήκαμε.....πλήρως,για τα επόμενα δύο χρόνια). Το μόνο που δεν είχαμε, ήταν η επί πλέον άδεια που θα χρειαζόμασταν από τις δουλειές μας.
Δώδεκα......μέρες, κράτησε ο αποκλεισμός , δώδεκα.....μέρες απίστευτες,υπέροχες......αξέχαστες !
Έτσι λοιπόν, δημιουργήθηκε η ιδέα των αλμυρών λουκουμάδων, γιατί είχαμε αρκετό τυράκι και μπόλικο.....αλεύρι. Τους έφτιαχνα κάθε μέρα κατ' απαίτηση της παρέας και τώρα έχουν γίνει η σπεσιαλιτέ μου. Ακόμη και στις διακοπές μας, εκεί που πάμε κάθε χρόνο, τους φτιάχνω ,γιατί τους ζητάει όλη η καλοκαιρινή παρέα. Ήδη, υπάρχουν από τώρα παραγγελίες (καζάνια....).
Πολλά...σας είπα, συγνώμη,αλλά ήταν η πιο όμορφη Πρωτοχρονιά της ζωής μου, που σίγουρα δεν θα την ξανά ζήσω ποτέ......
Λοιπόν.....τα ΥΛΙΚΑ
Μισό κιλό,αλεύρι που φουσκώνει
1 φλιτζάνι γάλα
2 φλυτζάνια νεράκι
25 γρ.μαγιά
1 κουταλιά της σούπας κοφτή, ζάχαρη
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό, αλάτι
Μισό κιλό τυρί φέτα
Σπορέλαιο, για το τηγάνι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε μικρό κατσαρολάκι ,βάζουμε το γάλα, το νερό, τη μαγιά, τη ζάχαρη και το αλάτι και τα ζεσταίνουμε.....ελαφρά (προσοχή, να μην παραζεσταθούν). Σε βαθύ μπολ, ρίχνουμε όλο το αλεύρι και προσθέτουμε το υγρό, χλιαρό μίγμα. Ανακατεύουμε πάντα...με ένα κουτάλι της σούπας πολύ καλά, (δεν βάζουμε καθόλου το χεράκι μας) έτσι ώστε να έχουμε έναν χυλό, σχετικά σφικτό. Τοποθετούμε μία νοτισμένη καθαρή πετσέτα, πάνω από το μπολ και το αφήνουμε κοντά σε ζεστό μέρος, μέχρι να φουσκώσει. Στη συνέχεια, προσθέτουμε το τυράκι ψιλοκομμένο, η' τριμμένο στον τρίφτη και το ανακατεύουμε με το χέρι αυτή τη φορά, στο χυλό. Σε φριτέζα, ρίχνουμε μπόλικο σπορέλαιο, να κάψει και με βρεγμένο πάντα κουταλάκι του γλυκού, παίρνουμε μικρά κομμάτια ζύμης και τα τηγανίζουμε σε σχετικά χαμηλή φωτιά (γιατί λόγω του τυριού, η ζύμη αρπάζει εύκολα). Τους αδειάζουμε πάντα , σε απορροφητικό χαρτί, για να φύγουν τα πολλά λίπη, από το σπορέλαιο.

Υ.Γ.
Περιττό να σας πω, ότι δεν έμεινα...μόνο στο τυρί φέτα.Ότι είχα μπροστά μου, το έβαζα στους λουκουμάδες και πάντα τους καταβροχθίζαμε.....Μπορείτε μαζί με τη φέτα να βάλετε και κεφαλοτύρι η' γραβιέρα. Μία άλλη εκδοχή, είναι αντί τυριού, οι ελίτσες ψιλοκομμένες (εδώ, πάνε και οι λιαστές ντομάτες ,συν ριγανίτσα). Πολλές φορές, έβαζα το τυράκι, τηγάνιζα τρεις δόσεις με αυτό και στο υπόλοιπο μίγμα, έριχνα ελίτσες και ρίγανη. Ακόμη μια ιδέα, είναι να τους φτιάξουμε με Μπέικον και τυρί κίτρινο. Άλλη λύση, είναι να βάλουμε τσιγαρισμένο κρεμμύδι με τυράκι φέτα και λίγο άνηθο.
Τελικά, η μαγειρική, είναι φαντασία και...μεράκι !
Οι χθεσινοί μου λουκουμάδες(στις φωτογραφίες), έγιναν μισοί με τυρί φέτα και οι άλλοι μισοί, με ελιά, λιαστή ντομάτα δικής μου παραγωγής και ελίτσες, επίσης δικής μου παραγωγής.

12 σχόλια:

big mama είπε...

Πολύ νόστιμοι φαίνονται οι λουκουμάδες σου και θα δοκιναστούν σύντομα! Αλλά αυτό που ζήλεψα ήταν η τέλεια Πρωτοχρονιά που περιέγραψες!

ΕΛΕΝΑ είπε...

Λία μου έχω ζήσει μιαν αντίστοιχη Πρωτοχρονιά σε ένα χωριουδάκι της ορεινής Ναυπακτίας, όπου επίσης δεν υπήρχε τίποτε απολύτως, εκτός από (για καλή μας τύχη) έναν καφενέ όπου σέρβιρε και φαγητό.
Ετσι ... επιβιώσαμε 5 μέρες, γιατί στον ξενώνα που μέναμε δεν υπήρχε δυνατότητα ετοιμασίας φαγητού, αλλά και ούτε προμήθειες είχαμε μαζί μας, μιας και για εκδρομή ξεκινήσαμε.
8 άτομα είμασταν, την θυμάμαι ως μία από τις ωραιότερες Πρωτοχρονιές της ζωής μου!!
Σούπερ τα λουκουμαδάκια σου, φτιάχνω κάτι αντίστοιχο με τυρί, με συνταγή της Κλειούλας, μιας φίλης από την Ολλανδία.
Γίνονται όπως λες ανάρπαστα!!
Φιλιά, καλή βδομάδα:)

ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ είπε...

μου θύμισες τη γιαγιά μου, οι λουκουμάδες ήταν το φόρτε της, αλλά κρατούσε ζύμη και έφτιαχνε με τυρί φέτα, τους αγαπούσε πολύ ο παππούς μου, ο οποίος σημειωτέον ως γνήσιος Έλλην έτρωγε και λουκουμάδες με μέλι και φέτα....

...και τα παιδιά μου τους τιμούν επίσης, περισσότερο αγαπούν αυτά με την φέτα, πιο καλά για μένα δεν μπαίνω και στην διαδικασία των πολλών υλικών......

ζήλεψα πολύ την υπέροχη Πρωτοχρονιά, κάτι τέτοιες στιγμές μένουν πραγματικά αξέχαστες, ιδιαίτερα αν συμβαίνουν σε μας τα παιδιά της πόλης, είδες και συ να χιονίζει και χάρηκες, αλλά τελικά το χιόνι καθόλου δεν στάθηκε εμπόδιο να περάσεις καλά.

Απόδειξη όμως ότι και η παρέα ήταν καλή, διότι σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις, αν κάποιος έχει ελάττωμα φανερώνεται, έχουν χαλάσει φιλίες χρόνων σε διακοπές με κότερα και σε αποκλεισμούς, άρα και η παρέα ήταν φίνα....

όταν αποκλειστείς ξανά, πάρε με μαζί σου, οι δυο μας θα τους ταϊζουμε, τετράπαχους θα τους βγάλουμε τους αποκλεισμένους

καλό βράδυ, φιλάκια

αχτίδα είπε...

Η συνηφάδα μου κάνει τέτοιους λουκουμάδες και έμαθα απο εκείνη, όμως τώρα πια δεν κάνω γιατί ..τους τρώω μόνον εγώ που λατρεύω κάτι τέτοια πραγματάκια με τυρί..

Λιάντα είπε...

Βig mama.....
Nα δοκιμάσεις και την συνταγή με την ελίτσα και τη ρίγανη.Είναι απίστευτη η γεύση τους και αρέσει σε πολλούς.
Την καλησπέρα μου!
Λία...

Λιάντα είπε...

Έλενα.....είδες πως μένουν αυτές οι όμορφες αναμνήσεις;
Και βλέπεις,ότι ο κεθ' ένας από εμάς,έχει αρκετές όμορφες αναμνήσεις!
Ας ευχηθούμε,τουλάχιστον,να είναι περισσότερες οι όμορφες,απ 'ότι οι δυσάρεστες.
Τα λουκουμαδάκια,είναι θεσπέσια πραγματικά!
Όπως είπα και στην big mama,να δοκιμάσεις αυτά με την ελιά,τη ρίγανη και τη λιαστή ντομάτα.Αληθινά,αξίζει....τον κόπο.
Πολλά φιλάκια...!
Λία....

Λιάντα είπε...

Γαστεροπληξ μου...!
Μακάρι,να έκανε και τώρα από εκείνους τους χειμώνες,με τα χιόνια τα πολλά.Τουλάχιστον στις ορεινές περιοχές.Αλλά βλέπεις,ότι και ο καιρός,άρχισε να μας στραβομουτσουνιάζει,να μας εκδικείται....με όλα αυτάτα τα παράλογα καμώματα που κάνει.Η αλήθεια είναι,ότι ΄σ'εκείνες τις διακοπές,ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ....σαν μικρό παιδί το χιόνι,αλλά ποτέ δεν φαντάσθηκα,ότι θα ήταν τόσο πολύ.Σίγουρα,μετράει η παρέα,η ΚΑΛΗ παρέα!
Λες να βρεθούμε μαζί και σε παρόμοια.....κατάσταση;
Πραγματικά,πιστεύω,ότι θα άξιζε τον κόπο και θα το ήθελα....πολύ!
Και γιατί...όχι;
Όσο για τα λουκουμαδάκια,αληθινά,αυτή γεύση του τυριού στο τηγάνι,είναι όλα...τα λεφτά!
Πολλά φιλιά.....!
Λία...

Λιάντα είπε...

Γεωργία μου....!
Άσε.....είναι πράγματι δελεαστική η γεύση τους και σίγουρα....αρέσει σε πολλούς.
Αλλά εντάξει.....δεν είναι μόνο για ένα άτομο,αλλά για παρεούλα κι αν υπάρχουν και άλλες γεύσεις,ακόμη.....καλύτερα!
Την καλησπέρα μου....!
Λία...

Δημήτρης είπε...

Μας εγκαταλέιψατε η μου φαίνεται; άρα δεν βαριέμαι μόνον εγώ!

big mama είπε...

Που είσαι κορίτσι;Σου έχω ένα δωράκι! Πέρασε να το πάρεις!

mama είπε...

Κόπιασε απο το blog μου σου έχω ενα βραβείο!!

mama είπε...

Κόπιασε απο το blog μου σου έχω ενα βραβείο!!